Graancirkels komen al sinds mensenheugenis voor. Een oude afbeelding laat uit 1678 laat een duivel met een zeis zien die een cirkelvormig figuur maakt in het  graan. De mysterieuze vormen in het graan werden toegeschreven aan duivelse krachten.

Hedendagen kan met het fenomeen graancirkels nog altijd niet verklaren.  Opmerkelijk is dat het graan in deze cirkels in de okselknop als het ware ‘geëxplodeerd’ is waardoor de graanhalm een specifieke kant op valt. In de graancirkels zelf komt vaak siliciumpoeder voor. De zuivere vorm waarin deze gevonden wordt komt van nature bijna niet voor.  Vele mensen hebben graancirkels bestudeerd en hebben hier verschillende theorieën over. Natuurlijk zijn er ook door mensenhanden vervaardigende cirkels gevonden. Maar of ze nu door mensen gemaakt zijn of niet, het zijn ware kunstwerken op zich. Graancirkels komen niet alleen voor in graan maar ook in zand, sneeuw en water. Deze figuren zijn echter maar van korte duur.

Door de tijd heen zijn de graancikels van steeds gecompliceerder geworden in vorm en symmetrie. Figuren die alleen door middel van een computer en zeer veel hulplijnen te tekenen zijn verschijnen in graanvelden. Sommige graancirkels hebben een diameter van 2 kilimeter.Als men in de cirkel stond kon met slechts een honderdtal meter vooruit kijken.

Om bij de graancirkel te komen moest men

een fikse klim van ongeveer 45 minuten maken langs een van de White Horses. Een weg banen door oneffen terrein, greppels, prikkeldraad en afrasteringen. Men kon boven aangekomen op de heuvel alleen delen van het figuur zien. Op de luchtfoto’s welke door Lucy Pringle genomen zijn is goed de grootte en complexiteit van het figuur te zien. Graag verwijs ik dan ook naar haar website, welke een fotoarchief vanaf 1991 bevat. Een snelkoppeling voor deze site vindt u onder de knop Links.

 

Met dank aan Lucy Pringle voor het ter beschikking stellen van bovenstaande foto's.