Het in Wiltshire gelegen Avebury heeft de grootste prehistorische steencirkel van Engeland. Het schijnt zelfs de grootste steencirkel van de wereld te zijn. Het dorpje Avebury ligt midden in deze stenen cirkel.

 

John Aubrey een Engelse oudheidkundige en schrijven ging, op een dag in <metricconverterw:stonproductid1648, in>1648, in de buurt van Avebury op jacht met vrienden. Tijdens de jacht kwam hij tot ontdekking dat de grote stenen die over het landschap en het dorp verspreid stonden een prehistorische tempel vormden. In de daarop volgende eeuw was het William Stukeley, eveneens oudheidkundige en student spirituele wetenschappen, die ontdekte dat het complex was aangelegd in de vorm van zon en slang. In vele culturen is dit het symbool voor spirituele energie.

 

Het bouwwerk van rechtopstaande stenen, megalieten dateert van 6000 jaar geleden. Men vermoedt dat de stenen met behulp van mankracht en ossen gesleept werden uit de Avebury Hills. De stenen zijn ongeveer 26 miljoen jaar oud. Vele stenen zouden omstreeks 1720 zijn weggehaald voor de bouw van wegen en huizen.

Nader onderzoek wijst echter uit dat niet al deze stenen zijn verdwenen. Maar verborgen liggen onder het zand. De kerk in de 14e eeuw zag deze heidense symbolen als een bedreiging. Om deze reden is het niet onwaarschijnlijk dat de lokale bevolking in die tijd de stenen begraven hebben.

 

Het is niet met zekerheid vast te stellen waarvoor Avebury diende. De meningen hierover lopen nogal uiteen. Sommigen denken dat Avebury een tempel was van de Druïden. Het woord Druïden is waarschijnlijk afkomstig van het Keltische woord ‘Druidae’. Dit is afgeleid van ‘drus’ wat eik betekend en ‘wid’ wat weten of ‘zien’ betekend. De eik was een van de belangrijkste heilige bomen bij de Druïden. Geleerde mannen en vrouwen in hun gemeenschap kregen de naam ‘Dru-wid’. Weer anderen geloven dar Avebury werd gebouwd door het ‘Beaker volk’Dit volk stond erom bekend dat zij hun overledenen drinkvaten (beakers) meegaven in hun graf. Dit geloof is gebaseerd op het feit dat er resten van aardewerk en botten gevonden zijn bij Avebury.

 

 

West Kennet Long Barrow maakt deel uit van het Avebury complex en is een van de meest indrukwekkende en grootste grafstenen van Engeland. De ruim <metricconverterw:stonproductid100 meter>100 meter lange grafkamer bestaat uit enorme srasen stenen. Ze is omstreeks 3500 voor Christus gebouwd. Men vermoedt dat het grafmonument lange tijd in gebruik is geweest.

 

Silbury Hill is de heuvel die men vanuit West Kennet Long Barrow in de verte kan zien liggen. Het is de grootste prehistorische heuvel die ooit door mensenhanden is gemaakt. De heuvel is gemaakt van kalksteen en is <metricconverterw:stonproductid15,25 meter>15,25 meter hoog en <metricconverterw:stonproductid40 meter>40 meter in doorsnede. De functie van Silbury Hill is niet met zekerheid vast te stellen. Archeologen vermoeden dat het een ‘offerplaats’ of een ‘kalender’ was. Er bestaan legenden die zeggen dat de oude aardwallen en grafheuvels elfenhuizen zijn. Het Keltische voor elf is Sidhe (Sjie), wat ‘heuvelvolk’ betekend. In China bestaan soortgelijke heuvels als Silbury Hill. Deze werden gebouwd op zorgvuldig uitgemeten energielijnen. In China ook wel ‘paden van de draak’ genoemd. Vele drakenlegenden zijn hierop gebaseerd. Ook in Engeland bestaan er tal van legenden over draken. Het opmerkelijke is dat deze zich eveneens afspelen op de belangrijkste plaatsen van energie. Een voorbeeld hiervan is de bekende St. Michaël ley-lijn en het verhaal van St. Michaël die de draak versloeg.

 

Ieder jaar komen in de buurt van Avebury graancirkels. Door de jaren heen worden de vormen complexer. Sommige denken dat de graancirkels door mensenhanden gemaakt zijn, anderen wijzen deze toe aan natuurfenomenen. In 2007 is in juni vlak naast West Kennet Long Barrow een graancirkel verschenen. Hoe ze er ook komen, het is op zich al een kunstwerk om naar te kijken